Cynkowanie ogniowe a galwaniczne

Stal ocynkowana jest coraz chętniej stosowanym materiałem. Jest odporna na korozję, wilgoć i zmiany temperatur, więc z powodzeniem może być wykorzystywana na zewnątrz w trudnych warunkach atmosferycznych. Pamiętajmy jednak, że rodzaj cynkowania ma wpływ na to, jak odporna będzie nasza stal oraz jak gruba warstwa cynku pokryje nasz materiał.

Cynkowanie ogniowe

Cynkowanie ogniowe polega na zanurzeniu materiału w cynku rozgrzanym do 500 stopni Celsjusza. Powstała w ten sposób warstwa cynku jest gruba i silnie przylegająca do powierzchni materiału. Warto jednak pamiętać, że powłoka cynkowa powstała w wyniku cynkowania ogniowego jest nierówna, może posiadać zacieki i nie ma wiele wspólnego z estetyką. Elementy cynkowane ogniowo z pewnością nie mogą zostać wykorzystane jako elementy dekoracyjne. W zamian za mniejsze walory estetyczne otrzymujemy grubą powłokę cynkową, która jest wyjątkowo odporna na wpływ czynników zewnętrznych. Zamiast tego powłoka cynkowa jest gruba i odporna na wpływ czynników zewnętrznych. Nie wymaga dodatkowego malowania ochronnego.

Cynkowanie galwaniczne

Powłoka cynkowa powstała w wyniku cynkowania galwanicznego jest gładka i pozbawiona nierówności. Metoda ta z powodzeniem może być stosowana przy elementach wystroju wnętrz. Cynkowanie galwaniczne polega na zanurzeniu materiału w kąpieli elektrolitowej. Powstała warstwa cynku jest cienka i charakteryzuje się znacznie niższą odpornością niż powłoka, jaka powstała podczas cynkowania ogniowego. Materiał cynkowany galwanicznie idealnie nadaje się do malowania proszkowego.

Reasumując, zasadniczą różnicą pomiędzy cynkowaniem metodą ogniową a cynkowaniem galwanicznym jest grubość powłoki, jaka wytwarza się podczas obu procesów. Powłoka cynkowa wytworzona podczas cynkowania ogniowego jest gruba i nierówna, ale w zamian za to odporna na niekorzystne warunki. Natomiast powłoka wytworzona w wyniku cynkowania galwanicznego jest cienka i estetyczna. Charakteryzuje się mniejszą odpornością na korozję i wilgoć.